شعله انفس و آتش‌زنه آفاق است
غم قرار دل پرمشغله عشاق است
جام می‌ نزد من آورد و بر آن بوسه زدم
آخرین مرتبه مست‌شدن اخلاق است
بیش از آن شوق که من با لب ساغر دارم
لب ساقی به دعاگویی من مشتاق است
بعد یک عمر قناعت دگر آموخته‌ام
عشق گنجی است که افزونی‌اش از انفاق است
باد، مشتی ورق از دفتر عمر آورده است
عشق سرگرمی سوزاندن این اوراق است
فاضل نظری

27/6/92

سلام حضرت آیینه های نورانی!
به یمن لطف شما عاشقیم و بارانی
چقدر بی تو غریبم عزیز دل! آری
نمی شود که نباشی، خودت که می دانی
هزار سایه ی باطل که تلخ می خندند
گرفته اند تو را، داده اند مهمانی
هنوز بی کسی ام را نگفته ام به کسی
که این، تمام کسم بوده با پریشانی
نشسته بر دل این شعر ها که روزی تو
تمام سهم خودت را به بار بنشانی
و هرگز این غزل ساده پا نمی گیرد…
مگر ز یوسفی آید خبر به کنعانی..
به من اجازه بده نا تمام بگذارم
خودت ادامه بده روشنای نورانی
مریم وزیری

27/6/92

هر روز می پرسی که : آیا دوستم داری ؟

من جای پاسخ بر نگاهت خیره می مانم

تو در نگاه من چه می خوانی نمی دانم

اما به جای من تو پاسخ می دهی : آری

ما هر دو می دانیم

چشم زبان پنهان و پیدا راز گویانند

و آنها که دل با یکدگر دارند

حرف ضمیر دوست را ناگفته می دانند

ننوشته می خوانند

من دوست دارم را

پیوسته در چشم تو می خوانم

نا گفته می دانم

من آنچه را احساس باید کرد

یا از نگاه دوست باید خواند

هرگز نمی پرسم

هرگز نمی پرسم که : آیا دوستم داری ؟

قلب من وچشم تو می گوید به من آری

فریدون مشیری

27/6/92

در قلب قصه های یکی بود یا نبود

یادم نمی رود که کسی جز خدا نبود

یادم نمی رود که در آن سال های دور

مردانگی ز افسر شاهی جدا نبود

در باور قبیلة احساس های پاک

بی حرمتی به ساحتِ گل ها روا نبود

آن روز در تصور انسانِ قصه ها

می گفت مادرم که محبت خطا نبود

وقتی د لی برای د لی درد می نوشت

پیکی به جز کبوتر بادِ صبا نبود

این کوه این تهی شده از یادِ تیشه ها

در بیستونِ عشق چنین بی صدا نبود

روزی که قهرمان به سر چشمه می رسید

راهی به جز مبارزه با اژدها نبود

می شد که در هوای مساوی نفس کشید

یک بام در کشاکشِ چندین هوا نبود

محمد سلمانی13/06/92

تو مثل حادثه ی عشق ناگهان و زیبایی

شبیه صبح گل سرخ دلفریب و رویایی

تو نا گهانگی شعر را سبب هستی

دلیل عصمت این واژه های شیدایی

دوباره پلک غزل می پرد خمار آلود

دوباره دست دلم را بگیر دریایی !

بگیر و از عطش چشم خود شرابم ده

مرا که سهم توام یادگار تنهایی

تو سر نوشت منی ای سرشته با غزلم!

که بیت بیت مرا کرده ای فریبایی

به جرعه جرعه ی چشمت که تشنه خواهد ماند

تمام دفتر من بی تو ای مسیحایی

رضا قریشی نژاد

13/06/92

 

دوباره می سرایمت تو را که شاعرانه ای

بهانه می کند دلم تو را که بی بهانه ای

همیشه چشم های تو دلیل شعرهای من

میان این همه غزل فقط تو عاشقانه ای

خدا تو را نیافرید مگر برای قلب من

که از تبار صبحی و زلال صادقانه ای

بخند خنده های تو بهانه ی ترانه هاست

دلیل هر سکوتی و شروع هر ترانه ای

تو ضربدر دل منی و حاصل شما غزل

همیشه جذر تو منم تویی که بی کرانه ای

نهاد بی گزاره ای اگر چه بی خبر ولی

رسیدی و برای من همیشه جاودانه ای

رضا قریشی نژاد

13/06/92

من هستم و دوباره دلی بی قرار تو

این کوچه های خسته ی چشم انتظار تو

منظومه ی بلند غزل های ناز من!

خورشید هم ستاره شود در مدار تو

زیبا ترین تغزل بارانی منی

می بالد عاشقانه غزل در بهار تو

عطری نجیب می وزد از واژه های من

هرگز نبوده این همه شعرم دچار تو

بخشیدم عاشقانه دلم را به چشمهات

باشد که بی بهانه شود در کنار تو

جایی که عشق نیز دچار تو می شود

از من عجیب نیست شوم بی قرار تو

رضا قریشی نژاد

13/06/92

کنارم هستی و اما دلم تنگ میشه هر لحظه 
خودت می‌دونی عادت نیست فقط دوست داشتن محضه 

کنارم هستی و بازم بهونه‌هامو می‌گیرم 
میگم وای چقد سرده میام دستاتو می‌گیرم 

یه وقت تنها نری جایی که از تنهایی می‌میرم 
از این جا تا دم در هم بری دلشوره می‌گیرم 

فقط تو فکر این عشقم تو فکر بودن باهم 
محاله پیش من باشی برم سرگرم کاری شم 

می دونم که یه وقتایی دلت می‌گیره از کارم 
روزایی که حواسم نیست بگم خیلی دوست دارم 

تو هم مثل منی انگار از این دلتنگیا داری 
تو هم از بس منو می‌خوای یه جورایی خودآزاری 

کنارم هستی و انگار همین نزدیکیاس دریا 
مگه موهاتو وا کردی که موجش اومده اینجا 

قشنگه ردپای عشق بیا بی‌چتر زیر برف 
اگه حال منو داری می‌فهمی یعنی چی این حرف 

افشین مقدم

13/06/92