X
تبلیغات
سایه ی مهتاب
زندگی خوشتر بود در سایه ی وهم و خیال / صبح روشن را صفای سایه ی مهتاب نیست ( رهی معیری)

دوستت دارم پریشان‌، شانه می‌خواهی چه کار؟
دام بگذاری اسیرم‌، دانه می‌خواهی چه کار؟

تا ابد دور تو می‌گردم‌، بسوزان عشق کن‌
ای که شاعر سوختی‌، پروانه می‌خواهی چه کار؟ 

مُردم از بس شهر را گشتم یکی عاقل نبود
راستی تو این همه دیوانه می‌خواهی چه کار؟ 

مثل من آواره شو از چاردیواری درآ!
در دل من قصر داری‌، خانه می‌خواهی چه کار؟

خُرد کن آیینه را در شعر من خود را ببین
شرح این زیبایی از بیگانه می‌خواهی چه کار؟ 

شرم را بگذار و یک آغوش در من گریه کن‌
گریه کن پس شانه ی مردانه می خواهی چه کار؟ 

مهدی فرجی

26/1/93

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم فروردین 1393ساعت 16:11  توسط علی طاهری  | 

صبح و طلوع  وشعر وغزل ، ناشتای تو
یعنی سلام ، زنده شدم با دعای تو
یعنی دوباره… باتو من از خواب می پرم
با موج های ملتهب خنده های تو
حس می کنم که جنبش قلب و رگان من
تنظیم می شوند به آهنگ پای تو
یعنی که رگ رگ تن من شوق می شود
یعنی که تنگ می شود این دل برای تو
احساس می کنم که تو من می شوی و من
یک لحظه خواستم که بیایم به جای تو
یک لحظه خواستم …به خوبی تو باشم و دلم
یک لحظه ! یک دقیقه! … شود آشنای تو
… تازه سلام اول این قصه می رسد
پر می شود تمام من از ماجرای تو
گنجشک می شوی و قناری نغمه خوان
در گوش من ترنم نرم صدای تو
تو خوبی آنقدر که هوا خوب می شود
اصلا هوای من شده خوب از هوای تو
خورشید هم به قدرتو زیبا و خوب نیست
گل ، سعی می کند که در آرد ادای تو
اصلا خودت بگو که چه کردی که ساختت
این سان لطیف و ناز و معطر ، خدای تو ؟

امیر مرزبان

25/1/93

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم فروردین 1393ساعت 21:33  توسط علی طاهری  | 

ای دل به کمال عشق آراستمت

وز هرچه به غیر عشق،پیراستمت

یک عمر اگر سوختم و ساختمت

امروز چنان شدی که می خواستمت

فریدون مشیری

25/1/93

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم فروردین 1393ساعت 21:11  توسط علی طاهری  | 

برو  ای  ترک  که  ترک  تو  ستمگر    کردم
 حیف  از ان عمر که در پای تو من سر کردم
عهد   و   پیمان   تو   با ما   و   وفا  با دگران
 ساده  دل  من  که  قسم های تو باور کردم
 به  خدا  کافر  اگر  بود  به  رحم   آمده   بود
 زان  همه  ناله  که  من  پیش  تو کافر کردم
 تو  شدی  همسر  اغیار  و  من  از  یار  و دیار
 گشتم  آواره  و  ترک  سر  و  همسر    کردم
 زیر  سر  بالش   دیباست   ترا    کی   دانی
 که  من  از  خار  و  خس  بادیه  بستر   کردم
 در  و  دیوار  به   حال   دل   من  زار   گریست
 هر   کجا    ناله   ناکامی   خود   سر     کردم
در   غمت   داغ   پدر   دیدم   و   چون  در  یتیم
 اشک    ریزان     هوس   دامن    مادر    کردم
 اشک  از   آویزه  گوش   تو  حکایت   می کرد
 پند   از   این   گوش   پذیرفتم   از   آن  در کردم
 پس  از  این  گوش  فلک  نشنود   افغان  کسی
 که   من  این  گوش  ز  فریاد  و  فغان  کر  کردم
 ای  بسا  شب  به  امیدی  که  زنی  حلقه  به در
 دیده    را    حلقه    صفت    دوخته  بر  در    کردم
 شهریارا   به   جفا    کرد    چو    خاکم         پامال
آن   که  من  خاک  رهش  را  به  سر    افسر  کردم
شهریار 19/1/93

+ نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم فروردین 1393ساعت 23:13  توسط علی طاهری  | 

بنشین ٬  مرو ٬  که  در  دل  شب ٬ در  پناه ماه
خوش تر ز حرف عشق و سکوت و نگاه نیست

بنشین   و   جاودانه   به   آزار   من     مکوش
یکدم   کنار   دوست   نشستن   گناه  نیست

بنشین ٬  مرو ٬   صفای  تمنای   من       ببین
امشب چراغ عشق در این خانه روشن است

جان   مرا   به   ظلمت    هجران   خود مسوز
بنشین ٬  مرو ٬  مرو  که نه هنگام رفتن است

فریدون مشیری
15/1/93

+ نوشته شده در  جمعه پانزدهم فروردین 1393ساعت 17:40  توسط علی طاهری  | 

ﺑﺮاﯼ   ﭼﺸﻢ  ﺧﺎﻣﻮﺷﺖ ﺑﻤﻴﺮم 

ﮐﻨﺎر    ﭼﺸﻤﻪ     ﻧﻮﺷﺖ ﺑﻤﻴﺮم 

ﻧﻤﯽ ﺧﻮاهم   در ﺁﻏﻮﺷﺖ ﺑﮕﻴﺮم 

ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاهم در ﺁﻏﻮﺷﺖ ﺑﻤﻴﺮم

5/1/93فریرون مشیری

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم فروردین 1393ساعت 15:2  توسط علی طاهری  | 

ﺑﻪ   اﻣﻴﺪ    ﻧﮕﺎهت  اﻳﺴﺘﺎدن 

ﺑﻪ روﯼ ﺷﺎﻧﻪ هاﻳﺖ ﺳﺮ ﻧﻬﺎدن 

ﺧﻮش است و خوشتر از آن آرزویی است

دهان  ﮐﻮﭼﮑﺖ   را    ﺑﻮﺳﻪ دادن 

5/1/93فریدون مشیری

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم فروردین 1393ساعت 15:0  توسط علی طاهری  | 

ﺷﺒﯽ ﭘﺮ ﮐﻦ از ﺑﻮﺳﻪ ها ﺳﺎﻏﺮم 

ﺑﻪ ﻧﺮﻣﯽ ﺑﻴﺎ همچو   ﺟﺎن  در ﺑﺮم 

ﺗﻨﻢ را  ﺑﺴﻮزان در ﺁﻏﻮش ﺧﻮﻳش

که   ﻓﺮدا     ﻧﻴﺎﺑﻨﺪ      ﺧﺎﮐﺴﺘﺮم 

5/1/93 فریدون مشیری

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم فروردین 1393ساعت 14:55  توسط علی طاهری  | 

ماهی همیشه تشنه ام  

در زلال لطف بیکران تو

می برد  مرا به هرکجا که میل اوست

موج دیدگان مهربان تو

زیر بال مرغکان خنده هات

زیر آفتاب داغ بوسه هات  

                               ای زلال پاک

جرعه جرعه میکشم تو را به کام خویش

تا که پر شود تمام جان من ز جان تو

ای همیشه خوب

ای همیشه آشنا

هر طرف که میکنم نگاه

تا همه کرانه های دور

عطر و خنده و ترانه میکندشنا

در میان بازوان تو

ماهی همیشه تشنه ام

                        ای زلال تابناک

یک نفس اگر مرا به حال خود رها کنی

ماهی تو جان سپرده روی خاک

 

فریدون مشیری

28/12/92

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1392ساعت 21:40  توسط علی طاهری  | 

با تيشه خيال تراشيده ام تو را  

     در هر بُتي كه ساخته ام  ديده ام تو را

از آسمان به دامنم افتاده آفتاب؟  

      يا چون گل از بهشت خدا چيده ام تو را

هر گل به رنگ و بوي خودش مي دمد به باغ     

    من از تمام گلها بوييده ام تو را

رؤياي آشناي شب و روز عمر من!   

       در خوابهاي كودكي ام ديده ام تو را

از هر نظر تو عين پسند دل مني    

      هم ديده، هم نديده، پسنديده ام تو را

زيبا پرستيِ دل من بي دليل نيست     

     زيرا به اين دليل پرستيده ام تو را

با آنكه جز سكوت جوابم نمي دهي   

       در هر سؤال از همه پرسيده ام تو را

از شعر و استعاره و تشبيه برتري   

    با هيچكس بجز تو نسنجيده ام تو را

26/12/92قیصر

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم اسفند 1392ساعت 21:30  توسط علی طاهری  | 

مطالب قدیمی‌تر